Wieża w Tarocie, czyli fałszywy system duchowy

Jesteś w: Teksty » Tarot » Wielkie Arkana - monografie

Autorka: Józefina Jagodzińska

Wieża Babel, Peter Breugel, rok 1563 Pragnienia mogą spalać to, czego szukają.

wyrocznia Mo

Now, if any of you, son of bitches got anything else to say
Now is the fucking time!!!
I didn't think so...

O-Ren Ishi, Kill Bill

Wieża cieszy się złą sławą i jest jedną z najtrudniejszych, a jednocześnie najczęściej pokazywanych przez mainsteam kart Tarota - obok Diabła, Wisielca, Śmierci, Trójki i Dziesiątki Mieczy.

Tarot ma 78 kart i wyżej wymienione opisują ciężkie, nieprzyjemne, niechciane sytuacje & stany, które przytrafiają się każdemu. Życie nie jest samą słodyczą, a Tarot służy przyjrzeniu się rzeczywistości, a nie jej lukrowaniu.

Natomiast to, że właśnie te karty tak filmowcy, jak i literaci wybierają, by popchnąć akcję swego dzieła do przodu, buduje i podtrzymuje dookoła Tarota czarną legendę. Ludzie snujący te wizje są niedoinformowani, szukają taniej sensacji albo z wygody posługują się stereotypami. Warto wiedzieć, że Tarot nie kończy się na tych kilku kartach, podobnie jak wizerunki diabłów i piekła na obrazach w kościołach nie są dowodem, że są to przybytki satanizmu.

W każdym systemie wróżebnym potrzebne są symbole, które będą pokazywały co (i w jaki sposób) jest nie tak w życiu pytającego. Karty te pełnią w Tarocie funkcje ostrzegawcze, podobnie jak na szosach czynią to znaki drogowe informujące o zbliżającym się niebezpiecznym zakręcie, torach kolejowych czy o ograniczeniu prędkości.

Wieża jest XVI kartą Tarota. Jej inne nazwy to Wieża Babel, Wieża Boga, Wieża Diabła i Zamek Plutona. Jak widać na załączonym obrazku, który jest wzorowany na tradycyjnym przedstawieniu tej karty, w wieżę bije piorun, który strąca dach-koronę ze szczytu budowli. Wybucha pożar. Widzimy dwie postacie, które wypadły, a może uciekając przed ogniem samodzielnie wyskoczyły z okna i lecą w dół. Nie wiemy, czy rozstrzaskają się o ziemię, czy może uratują ich jakieś litościwe i miękkie krzaki.

Opowieść o wieży Babel jest obecna w zestawie archetypów związanych z tą kartą. Wszyscy znamy historię o wielkim przedsięwzięciu, które przetrwało w opowieściach jako symbol pomieszania, nieporozumień, zamętu i wreszcie klęski wynikającej z łamania boskich praw.

W języku hebrajskim balal, bll oznacza pomieszanie, zmieszanie i zamęt, a w akadyjskim Babilu to brama Boga. Archeolodzy uważają, że historia zawarta w Biblii odnosi się do zigguratu Etemenanki (É.TEMEN.AN.KI), znanego jako Fundament nieba i ziemi, który znajdował się w starożytnym Babilonie. Wedle chronologii biblijnej to podczas jej budowy, czyli na 2200 p.n.e. zostały pomieszane języki. Była to siedmiostopniowa świątynia Marduka (AMAR.UTU, Byczka Słońca, boga związanego z planetą Jowisz) z cegieł pokrytych błękitną glazurą.

Dla Żydów, przebywających wtedy w niewoli babilońskiej ogromna świątynia, jaką byli zmuszeni budować w pocie czoła musiała zaiste wydawać się diabelskim zamysłem. Podobnie czuło się wielu Polaków, którzy po II Wojnie Światowej zostali wprzęgnięci do budowy świetlanej socjalistcznej przyszłości pod czujnym okiem ZSRR. Aż do Okrągłego Stołu wydawało się, że jakakolwiek zmiana jest niemożliwa. A jednak cały system Bloku Wschodniego, kiedy przyszedł własciwy moment, runał równie łatwo, jak domek z kart.

Wieża symbolizuje fałszywe systemy duchowe. Chodzi nie tylko o sprawy religijne, ale o wszelkie ideały, a potem ideologie, które służą opanowaniu ludzi po to, by pracowali na rzecz struktury, za którą nie stoją wartości, a jedynie czyjś interesy, pycha, żądza władzy etc.

Pamiętajmy, że karta poprzedzająca Wieżę to Diabeł, a po niej następuje Gwiazda. Symbolika Diabła w Tarocie jest związana z uwiedzeniem i uwiązaniem do czegoś, co na początku nad wyraz przekonująco udaje dobro, wyzwolenie, oświecenie i wszystko to, czego osoba wodzona na pokuszenie szuka, pragnie i potrzebuje. Wieża następująca po Diable to finał tej historii. Przejawia się ona w postaci spektakularnych wydarzeń, które pokazują, że świątynia budowana bez Boga, przedsiewzięcie realizowane nie dla oficjalnie głoszonych szczytnych idei, a dla niejawnych, małych i w gruncie rzeczy żenująco niskich celów prowadzi nieuchronnie do upadku na wielką skalę.

Przy pojawieniu się Wieży w rozkładzie kart jest oczywiste, że sytuacja, która zdaje się być bardzo trwała i nie do ruszenia, skończy się nagle, nieprzyjemnie, ale za to nieodwołalnie, bez możliwości powrotu do tego, co było wcześniej.

Wieża, Tarot Marsylski Fournier Bez względu na to, jak sprytny jest Diabeł, prędzej czy później Bóg spuszcza z nieba na tego typu zafałszowane nieczystymi zamiarami budowle grom, który, kolokwialnie rzecz ujmując, rozpieprza wszystko w drobny mak. Bez względu na to, jak bardzo wrafinowana była wcześniejsza struktura, nie zostaje z niej kamień na kamieniu. I bardzo dobrze, ponieważ najgorszym rodzajem kłamstw są półprawdy. Wspaniałe formy bez treści uwiodły nieraz pojedyńczych ludzi, społeczności i całe narody.

Wielu z nas na pewno doświadczyło sytuacji,w której los zdmuchnął jak małą świeczkę dotychczasowe życie - mogły to być osiągnięcia, praca, majątek, związek, przyjaciele, rodzina, środowisko i tak dalej. Zdmuchnął - i kiedy się na to patrzy z pewnej perspektywy czasowej - stało się to z pewnym udziałem głównego zainteresowanego.

Nikt nie chce cierpieć, tracąc w gwałtowny sposób to, co ważne, jednak jakże często te straty są wynikiem przymykania oka na nieczyste zagrania środowiska czy ludzi, na jakich nam zależy. To nie są wielkie rzeczy, jednak kiedy każdy kradnie po jednej cegiełce z fundamentów, albo udaje, że nie widzi, jak robią to inni...

Efekt jest taki, że kiedy w wieżę trafia boski piorun, imponująca budowla rozpada się zaskakująco szybko, zrównując z ziemią układy i powiązania, które wydawały się nie do ruszenia. Straty są oczywiście ogromne. Niektórzy utykają na lata w gruzach, inni są całkowicie zmiażdżeni, jeszcze inni przeżywają, ale nie w jednym kawałku. Niewątpliwie większość ludzi ma kaca moralnego, że brała udział w czymś niechlubnym, a nawet potwornym, zaś jedyna rzecz, jaką mają na swoje usprawiedliwienie to np. że tylko wykonywali polecenia, rozkazy, że chcieli zachować swoją pozycję społeczną, że postępowali tak jak inni.

Co można zrobić przy Wieży? Po pierwsze odpuścić sobie, nie ratować i nie walczyć o coś, co już nie ma racji bytu - i być może nigdy jej nie miało. Jeśli ktoś zaproponował nam wspólnie urządzony piknik, a potem przyniósł na niego kanapki z robakami i nas tym częstuje, wyjadając jednocześnie nasze nowalijki, to nie ma sensu miło się uśmiechać i udawać przed innymi, że wszystko jest w porządku, żeby nikt nie zauważył tej deprymujacej sytuacji.

Po drugie, jeśli już weszliśmy do Wieży, a nawet przyłożylismy rękę do jej budowy - to przy pierwszych objawach rozkładu trzeba po prostu ją jak najszybciej opuścić. I nie zwracać uwagi na złote obrusy, bogato zdobione ołtarze, skrzynie pełne błyskotek i prestiżowe korony, ponieważ owe skarby, jeśli nie zdążymy zbiec z góry, nie uratują nam życia, kiedy jedyną możliwością pozostanie skok z okna.

Trzecie rozwiązanie jest tak hardcorowe, że nie będę go zamieszczać w tym miejscu. Ważne, że jest etyczne i działa :)

Każdy kryzys, nawet jeśli wychodzimy z niego pofragmentowani, niesie ze sobą szansę na rozwój i wzrastanie. Dzięki wstrząsowi, jaki niesie Wieża, a także utracie tego, co zaczęło gnić od środka, mamy potem możliwość stworzyć coś zupełnie innego. Niekoniecznie będzie to tak spektakularne, ale za to dobre i zgodne z naszym osobistym przeznaczeniem, o którym mówi następna karta, Gwiazda.

26-27 marca 2009
Józefina Jagodzińska

Drukuj