fundamentalna koncepcja energii, pojawiająca się pod nazwą Qi w kulturze azjatyckiej, a w innych kulturach pod wieloma innymi nazwami, wymienionymi poniżej. Qi jest obecne we wszystkim, co istnieje i jest rozumiana jako energia życiowa, siła ducha, spiritus movens poruszający światem materialnym, tak ożywionym, jak i nieożywionym. Często w tłumaczeniu z języka chińskiego pojawia się w kontekście przepływu energii, powietrza i oddechu. Np. ti?nqì, dosłownie “oddech nieba ”, to zwykłe chińskie słowo oznaczajace pogodę.
Pojęcie Qi jest jednym z aksjomatów w kulturze i filozofii chińskiej: np. w taoiźmie (daoizm), TCM (Tradycyjna Medycyna Chińska, w ćwiczeniach Qigong, w sztuce komponowania przestrzeni Feng Shui, w kuchni Pięciu Przemian itd. Wedele Tradycyjnej Medycyny Chińskiej Qi u zwierząt i człowieka płynie w ciele kanałami, które są nazywane meridianami. W połowie lat 60-tych XX wieku północnokoreański naukowiec i lekarz Kim Bong-Han przeprowadzał badania, z których jednoznacznie wynikało, że w meridianach występują przede wszystkim adrenalina, kwas deoksyrybonukleinowy (DNA), kwas hialuronowy i estrogeny. Badań tych z różnych względów nie kontynuowano, w każdym razie nic o tym oficjalnie nie wiadomo. Patrz też: Bioenergia, Mana (Ezoteryka, Medycyna naturalna).
Nazwy Qi w innych kulturach:
- w tradycji polinezyjskiej (Huna): Mana,
- w tradycji australijskich Aborygenów: Maban,
- w starożytnym Egipcie: Ka,
- w starożytnej Grecji /chrześcijaństwie: Pneuma,
- w starożytnym Rzymie / chrześcijaństwie : Spiritus,
- w tradycji judaistycznej : Ruah,
- w tradycji Inuitów: Inua, Sila,
- w tradycji Lenape: Manetuwak,
- w tradycji nordyckiej : Seid,
- w tradycji celtyckiej (CR, Druidyzm, Wicca): Awen,
- w tradycji Yoruba: Ashe
- w tradycji Ghedee: Mbec
- tradycji indyjskiej: Prana,
- w Alchemii: Eter (Aether) lub Kwintesencja.